De Organisatie van Klaas Bruinsma.

	De organisatie van Bruinsma is een van de eerste misdaadorganisaties in Nederland die bij het publiek bekend raakte. Aan het eind van de jaren-70 ging Klaas Bruinsma, toen een kleine hasjhandelaar, samenwerken met Thea M. Samen kregen zij een groot deel van de Amsterdamse hasjhandel in handen. Bruinsma had connecties in Pakistan waar hij de hasj van kocht. De hasj werd onder meer verkocht in een aantal coffeeshops die Bruinsma en M. in Amsterdam hadden geopend, zoals De Buggy.  Een paar panden  aan de Eerste Weteringsstraat werden door de organisatie ingericht als zenuwcentrum.  Intern stond dit zenuwcentrum bekend als Het Kantoor. De organisatie bezat op dat moment voor ongeveer een miljoen aan onroerend goed. Bruinsma reisde in die beginjaren regelmatig naar Pakistan, Marokko, Libanon en Syrië op zoek naar nieuwe leveranciers of om de banden met bestaande leveranciers te versterken.
Klaas Bruinsma en Geurt R.
	Het internationale netwerk van leveranciers stelde Bruinsma ook in staat meer afnemers te zoeken. De organisatie leverde in Duitsland, België, Frankrijk, de Scandinavische landen en Engeland. Nadat Bruinsma in 1983 was neergeschoten werd de organisatie snel professioneler. Er werden experts op het gebeid van afluisterapparatuur ingehuurd en het aantal bodyguards werd opgeschroefd. Als Bruinsma internationale gesprekken moest voeren dan boekte hij een kamer in een willekeurig hotel. De afluisterexperts moesten dan de kamer onderzoeken en als zij het groene licht gaven dan voerde Bruinsma vele telefoontjes. Voor justitie was er achteraf niet meer te doen dan constateren dat Bruinsma voor honderden guldens naar het buitenland had gebeld. Ook werd er een reorganisatie doorgevoerd. Thea M. verdween uit de organisatie en haar plek werd ingenomen door Etienne U. Bruinsma zou de organisatie ook hebben onderverdeeld in gespecialiseerde onderafdelingen die divisies zouden kunnen worden genoemd. De belangrijkste bron van inkomsten was nog steeds de hasjhandel, maar Bruinsma zou al in het voorjaar van 1982 begonnen zijn met de handel in heroïne.
In 1990 werd 46.000 kilo hasj van de organisatie van Bruinsma in beslag genomen	In de loop van de jaren-80 werd de organisatie ook steeds actiever op de explosief groeiende cocaïnemarkt. Een andere onderafdeling van de organisatie zou zich bezig hebben gehouden met witwassen via allerlei fiscale constructies. Van deze divisie zouden meerdere juridische en fiscale adviseurs deel uitgemaakt hebben.
De divisie geweldmisdrijven werd vaak opgevuld met freelancers die hun orders via-via krijgen, waardoor de top van organisatie vaak niet eens wist wie een klus uitvoerde en de uitvoerder wist niet wie de opdrachtgever was. Later voegde Bruinsma ook nog een divisie speelautomaten toe aan zijn organisatie. Hij zou voor 4 miljoen gulden aandelen hebben gekocht in een bedrijf dat speelautomaten verhandelde en exploiteerde. Cafés, coffeeshops en speelautomaathallen werden vervolgens 'vriendelijk, docht dringend'  verzocht om in het vervolg zaken te doen met de organisatie van Bruinsma. De organisatie zou verantwoordelijk zijn voor diverse liquidaties, bomaanslagen en ontvoeringen. De organisatie bestond volgens een schatting van Geurt R. uit zo'n 200 leden. Binnen de organisatie circuleerde een lijst met piepernummers van zo'n 30 mensen van wie onmiddellijke beschikbaarheid werd verwacht, aldus R. De organisatie van Bruinsma werd verdacht van meerdere liquidaties op onder meer: Alexander Marianovic, Andre Brilleman, Bennie Mulch, Robbie Koning en Ferry Koch. In totaal wordt de organisatie door politie en justitie verdacht van rond de tien liquidaties. Het werkelijke aantal ligt vermoedelijk nog een stuk hoger omdat meerdere lijken spoorloos zouden zijn verdwenen en er ook in het buitenland mensen zouden zijn vermoord in opdracht van Bruinsma. Aan het eind van de jaren-80, begin jaren-90 werden er in een aantal kleinere gemeentes inbraken gepleegd waarbij stempels, blanco paspoorten en stansmachines werden gestolen. De inbraken zouden volgens Charly da Silva uitgevoerd zijn door de Bruinsma-organisatie. Hij verkocht de paspoorten voor tussen de 4 en 5 duizend gulden. In juni 1989 werden meer dan 1000 paspoorten gestolen in Ter Aar, in januari 1992 ongeveer 400 in Harlingen en in augustus 1992 181 paspoorten in Anloo. In totaal zouden er meer dan 2000 paspoorten buit gemaakt Op 1 december 2011 liet minister van justitie Opstelten de Tweede Kamer weten dat Zwitserland weigerde om medewerking te verlenen aan het onderzoek van de Nederlandse justitie naar de bankrekening in Bazel. Volgens de minister had verder onderzoek naar het zwarte geld van Bruinsma geen kans van slagen meer na de weigering van de Zwitsers. De Zwitserse autoriteiten wilden alleen gehoor geven aan een rechtshulpverzoek als er sprake zou zijn van een voldoende concrete verdenking. Die ontbrak echter.