Willem van E.
"Het beest van Harkstede"
Willem van E. wordt op 13 augustus 1941 geboren in het Zuid-Hollandse dorp Kortenaar. Het gezin van E. is een groot gezin uit de arbeidersklasse. Willem gaat naar de lagere school in Ter Aar. Hij is daar het buitenbeentje wat hem al snel de bijnaam 'Gekke Willempie' oplevert. Willem weigert om te leren, hij is liever bezig met zijn verzamelwoede van vreemde objecten zoals dode insecten en verdroogde kikkers. In het dorp is hij bekend om zijn wreedheid jegens dieren. Zo heeft hij er plezier in honden te pijnigen, katten te verdrinken en eenden dood te trappen. Als hij 8 jaar is typeren zijn broers hem als 'het kwaad in persoon'. Op school heeft hij weinig contact, hij is een eenling. Zijn schoolcarrière verloopt niet succesvol, Van E. belandt in de kleine criminaliteit, hij leeft van diefstalletjes. Tijdens zijn puberteit krijgt Willem last van vreemde dromen. Hij droomt van het verkrachten en vermoorden van vrouwen.
Op 20 juni 1971 pikt hij de dan 15-jarige uit Cora Mantel uit Uithoorn op. Omdat zij de laatste bus naar huis gemist heeft na een afspraakje met haar vriend in Amsterdam, vindt hij haar liftend langs de kant van de weg. Hij wurgt Cora met haar eigen sjaal. Later zou hij verklaren dat hij spijt had van deze daad 'omdat ze maar zo kort geleefd had'. Maar zegt Van E. die immers droomde van het vermoorden van een vrouw: 'ik had eindelijk de kans, en ik heb hem gepakt'. Omdat Cora Mantel de ochtend van de moord zou beginnen met een nieuwe baan bij een juwelier te Aalsmeer, wordt de juwelier enige tijd als verdachte aangemerkt.Op 25 augustus 1974 wordt de 44-jarige verpleegster Aaltje van der Plaat vlak bij de woonplaats van Van E. gevonden. Ze ligt in een maïsveld. Ze is omgebracht met messteken. Van E. heeft ook haar buik opengesneden en haar linkertepel afgesneden. Aan het einde van de weg woont Willem van E. in zijn kleine witte woonboot, waar hij met bloedrode druipende verf de woorden 'De Vrijheid' op heeft geschreven. Verschillende mensen hebben Van E. op zijn brommer zien rijden op de avond van de moord, ook rond de plek waar Aaltje is vermoord. Zo komt de politie hem op het spoor. Van E. bekent de moord op Aaltje en al snel daarna ook de moord op Cora.
In 1975 wordt Van E. wegens doodslag op de 15-jarige Cora Mantel en de 44-jarige Aaltje van der Plaat veroordeeld tot 18 jaar cel en TBR . Uit psychiatrische rapporten komt Van E. naar voren als een man met ernstige jeugdtrauma's als gevolg van afwijzingen en pesterijen van (vooral) vrouwen. In de van Mesdag Kliniek in Groningen verzet hij zich "uit angst psychisch te desintegreren" tegen elke vorm van behandeling en is hij een van de moeilijkste patiënten in de kliniek ooit. Psychiaters vermoeden dat Van E.'s afwijkende gedrag voortkomt uit een hersenbeschadiging, opgelopen tijdens zijn geboorte. Van E. weigert echter elk onderzoek.
In de Van Mesdagkliniek
Tijdens zijn verblijf in de Van Mesdagkliniek krijgt Van E. een relatie met zijn correspondentievriendin Adri. Ze trouwen in 1980, als Van E. nog gedetineerd is. In 1990 wordt Van E. vrijgelaten. Zijn relatie met Adri zou ervoor zorgen dat hij op het rechte pad blijft, menen zijn behandelaars. Dit ondanks het feit dat 3 kinderen van Adri hier geen vertrouwen meer in hadden en alle contacten met Adri en Willem hadden stopgezet. De psychiaters waarschuwen wel dat als hij weer door een vrouw wordt afgewezen de kans op herhaling zeer groot is. Adri en Willem verhuizen naar het Groningse dorp Harkstede, waar ze samen met een van de kinderen van Adri een boerderij betrekken. Het gaat echter al snel bergafwaarts met de relatie, waardoor het steeds slechter gaat met Van E.. Aan zijn nieuwe woonplaats en de gebeurtenissen die volgen dankt Willem van E. zijn bijnaam 'Het Beest van Harkstede'.
Het beest van Harkstede moordt opnieuw
In november 1993 wordt het lichaam van de 23-jarige Roemeense, Michelle Fatolin (tippelaarster)gevonden in een sloot bij het  Enumatil
In het begin van 1995 wordt het lichaam van de 31-jarige Annelies Reinders (straatprostituee)gevonden in het Eemskanaal in Appingedam.
Op 17 juli 2001 wordt het naakte lichaam van de 34-jarige Sasja Binja Schenker gevonden in  het Slochterdiep bij Harkstede. Haar kleren worden enkele maanden later in de buurt van het huurhuis aan de Hoofdweg in Harkstede van Van E., gevonden in een plastic zak in een sloot.  
In de periode tussen 1993 en 2001 doemen er andere lijken op. Zo wordt in 1995 in het Winschoterdiep bij Groningen de romp van prostituee Antoinette Bont (24) aangetroffen. Haar ledematen worden later gevonden in een sporttas. In 1997 vindt men in Groningen het lichaam van Shirley Hereijgers. De prostituee blijkt gewurgd. Rond diezelfde tijd verdwijnt ook de vriendin en collega van Shirley Hereijgers: Jolanda Meijer (35). Van haar ontbreekt sindsdien elk spoor
Rond diezelfde tijd verdwijnt ook de vriendin en collega van Shirley Hereijgers: Jolanda Meijer (35). Van haar ontbreekt sindsdien elk spoor.
Opgepakt  
Omdat de kleding van Sasja Schenker vlak bij het huis van Willem van E. wordt gevonden, valt de verdenking op de ex-TBS'er. Van E. wordt in de vroege ochtend van  12 november 2001 van zijn bed gelicht. Hij bekent al snel drie vrouwen te hebben gedood: Michelle Fatol, Annelies Reinders en Sasja Schenker. De politie verdenkt hem ook van de moorden op Shirley Hereijgers, Antoinnette Bont en Jolanda Meijer, maar Van E. ontkent elke betrokkenheid. Met graafmachine worden zijn huis en tuin op de Hoofdweg 167 te Harkstede volledig overhoop gehaald om eventuele lijken te ontdekken, maar er wordt niets gevonden. Jolanda Meijer is nog steeds vermist. In de provincie Groningen zijn in de acht jaar voor zijn arrestatie zeker acht prostituees vermoord. Slechts twee van de moorden (Michelle Fatol en Annelies Reinders) werden opgelost. In 1997 wordt Van E. verdacht van de moord op studente Anne de Ruyter de Wildt en in 2000 van de moord op Marianne Vaatstra. Op basis van DNA-tests blijkt dat Van E. de moordenaar niet kan zijn. Voor de moord op Anne de Ruyter de Wildt wordt later de zwerver Henk S. opgepakt. De moord op Marianne Vaatstra is nooit opgelost.
Rechtbank: levenslang
Vanaf 2001 wordt de verdediging van Van E. wordt gevoerd door Willem Anker. Dit tot verbijstering van de nabestaanden van Shirley Hereijgers omdat hij ook hen vertegenwoordigt. Als Van E. officieel wordt verdacht van de moord op Shirley trekt Anker zich terug. Hierna werkt Van E. een rits advocaten af en weet hij de rechtsgang flink te vertragen. Pas op 25 oktober 2002 kan het Openbaar Ministerie een levenslange gevangenisstraf eisen. Op 7 november 2002 veroordeelt de rechtbank te Groningen hem inderdaad tot levenslang. Van E. tekent hoger beroep aan bij het Hof te Leeuwarden.
Het gerechtshof in Leeuwarden helpt Van E. bij het vinden van een advocaat maar ook hij wordt ontslagen. Van E. huurt Van der Brugge en Beg Advocaten uit Amsterdam in. Die vertegenwoordigen hem op 24 september 2003 bij zijn hoger beroep. Tijdens de rechtszaak vertelt Van E. dat zijn (inmiddels ex-)vrouw Adri wist van de moord op Annelies Reinders. Zij zou hem daarmee hebben gechanteerd. Van E.s advocaten willen Adri horen tijdens de volgende zitting, maar het hof legt dit verzoek naast zich neer. Op 14 november 2003 wordt in het hoger beroep weer levenslang geëist tegen Van E.. Twee weken later wordt Van E. conform de eis van het OM door het gerechtshof veroordeeld. Het hof verklaart bewezen dat Van E. schuldig is aan de moord op Sasja Schenker en aan doodslag op Michelle Fatol en Annelies Reinders. De advocaten van Van E. gaan in cassatie bij de Hoge Raad. Dit omdat hun cliënt de videobanden van zijn politieverhoren niet mag zien.
In maart 2005 verwerpt de Hoge Raad het beroep in cassatie van Willem van E.. Het feit dat Van E. de videobanden van zijn verhoren niet mag zien, levert geen novum (nieuw feit) op en ook de rechtsgang acht de Hoge Raad niet gefrustreerd. Cassatie is daarmee geblokkeerd. Van E. zal daarmee zijn levenslange celstraf uit moeten zitten.
AOW
In oktober 2006 kwam Van E. in het nieuws toen bekend werd dat hij sinds augustus 2006 een AOW-uitkering ontving. Elke maand zou er 887 euro worden bijgeschreven op zijn bankrekening. De advocaat van de verhuurder van de woning van Van E. greep dit nieuws aan om beslag te laten leggen op de uitkering. Er zou nog een schuld van 3000 euro openstaan. Volgens de officiële richtlijnen kan de advocaat voor elke maand slechts tien procent laten inhouden op de uitkering. In dat geval zou Willem van E. zo'n drie jaar worden gekort. De advocaat wil de rechter vragen om een uitzondering, aangezien Van E. geen woonkosten heeft.
Boek
Schrijver Sytze van der Zee schreef een boek over Willem van E.: 'Anatomie van een seriemoordenaar'. Het boek verscheen in oktober 2006. Hij voerde in de gevangenis 25 gesprekken met Van E. In die gesprekken gaf Van E. anderen overal de schuld van. Het lag niet aan hem, alles was altijd de schuld van anderen. Ook dat hij later weer aan het moorden sloeg. Hij was dan misschien de moordenaar, maar de oorzaak daarvan lag volgens hem niet in hemzelf. Iedereen krijgt er in het boek van langs, van zijn familie, zijn advocaten, zijn (ex-)vrouw Adri tot aan zijn behandelaars in de tbs-klinieken. Vooral de laatste groep moet het ontgelden.

Voorkant van het boek over Van E. 

Graafwerkzaamheden bij het huis van Van E.